Detektyw Pierre w labiryncie, czyli przygoda czeka na człowieka!

Przygoda czeka na człowieka! Tylko spokojnie, nie biegnij po walizkę, nie musisz się pakować. Wystarczy, że ukradniesz światu trochę czasu i wygodnie rozsiądziesz się z książką na kolanach. Już? To zaczynamy! Zapraszam do Operyża, gdzie z miejscowego muzeum został ukradziony osobliwy eksponat. Kamień Chaosu, który przemienia wszystko w labirynt. To niebywała gratka dla złodziei i wielkie zagrożenie dla miasta, które w błyskawicznym tempie zmienia się w plątaninę labiryntów. Na szczęście w Operyżu mieszka nietypowy detektyw Pierre, którego pasją są właśnie labirynty. Mimo, że jest świetnym specjalistą, Pierre nie jest w stanie sam schwytać porywacza, potrzebna mu jest jego asystentka Carmen oraz my, czytelnicy. To tutaj zaczyna się nasza rola. Detektyw Pierre w labiryncie to książka- gra. Na każdej stronie mamy do wykonania kilka zadań, kilka postaci do wypatrzenia w gęstym tłumie, a gdy to zrobimy- możemy ruszyć w  pościg za Panem X, krętymi ścieżkami labiryntów.

Przestrzeń na ilustracjach jest bardzo dobrze zagospodarowana; co prawda jest gdzie włożyć przysłowiową szpilkę, ale nagromadzenie postaci i przedmiotów jest tak wielkie, że aż kręci się głowie. Zapewniam Was jednak, że z każdą kolejną stroną jest łatwiej odnaleźć ukryte przedmioty i frajda z odkrywania nowych labiryntów rośnie. Jestem pełna podziwu dla ich twórcy, zresztą spójrzcie sami, ile szczegółów jest na stronie:

Ile szczegółów! TU

Detektyw Pierre w labiryncie został przeze mnie przetestowany w samotności oraz w towarzystwie i zdecydowanie polecam drugą opcję. Więcej śmiechu, trochę zdrowego ducha rywalizacji i mnóstwo radości. Serdecznie ją polecam, choć wcale nie trzeba jej zachwalać, "Pierre" jest bowiem dużym sukcesem wydawniczym. Tłumaczony na kolejne języki, pojawił się na FB oraz Instagramie a tutaj (właśnie tu) znajdziecie więcej szczegółów o książce. Na koniec, wszystkim tym, którzy są ciekawi, kto miał tyle cierpliwości i umiejętności, by stworzyć tę labiryntową dżunglę polecam stronę firmy IC4DESIGN, w której działa ilustrator Hiro Kamigaki. Raz jeszcze polecam. I nie dajcie sobie wmówić, że to książka tylko dla dzieci! 

Książka przeczytana (prześledzona) w ramach: 

Memory na 3 sposoby. Co robimy? Gramy!

Bez zbędnych wstępów i oswajaczy. Pierwszy raz na blogu pojawia się gra (TADAM!) Z radością przedstawiam Wam Memory na 3 sposoby, czyli grę pamięciową dla młodszych dzieci. Zapewne każdy z nas kojarzy klasyczne memory, zanim jednak nasze Latorośle sięgną po nie, podsuńmy im grę stworzoną z myślą o najmłodszych.

Gra składa się z 20 dużych, usztywnionych kart z obrazkami. Karty tworzą pary, które różnią się detalami. To właśnie te różnice w parach sprawiają, że Memory to gra o rosnącym stopniu trudności dla dzieci w różnym wieku: 2+, 4+, 6+. Gdy najmłodsze dzieci będą ćwiczyć pamięć oraz nazywać czynności przedstawione na kartach; starsze będą szukać różnic między obrazkami, ćwicząc przy tym koncentracje. A później również refleks, by jak najszybciej wykrzyczeć znalezione detale i uprzedzić w tym graczy.

Słów kilka od Wydawcy:

Dzieci w wieku 2+ Pamięć – to najprostszy i najpopularniejszy wariant gry przeznaczony przede wszystkim dla najmłodszych graczy, który polega na zapamiętaniu, gdzie leży drugi element z pary.

Dzieci w wieku 4+ Spostrzegawczość – ten wariant powstał z myślą o nieco starszych dzieciach. Gracze muszą zapamiętać, gdzie leży drugi element z pary, i wskazać przynajmniej jedną z trzech różnic, które są ukryte na kartach.

Dzieci w wieku 6+ Refleks – to rozgrywka dla starszych dzieci, w której liczy się szybkość. Kiedy graczowi uda się odkryć parę kart, zadaniem wszystkich uczestników jest jak najszybsze wskazanie różnic – trzech, dwóch lub jednej różnicy w zależności od tego, co ustalicie przed rozpoczęciem gry.

Moja jedyna uwaga dotyczy karty, które mogłyby być ciut sztywniejsze, na pewno przedłużyłoby to ich żywotność. Co prawda na razie Dziecię Nasze nie oddaje się tak wysublimowanym zabawom jak gry pamięciowe, ale na wszystko przyjdzie czas.Wtedy z przyjemnością zasiądę z nią do Memory na 3 sposoby. Na razie z wielką radością i energią rozrzuca dookoła siebie karty i podejrzliwie się im przygląda. Kto wie, może już ćwiczy spostrzegawczość :) 

Za udostępnienie gry dziękuję: