Nie przeproszę, że urodziłam

Idzie nowe. Medycyna ma do zaoferowania kilka skutecznych rozwiązań tym, którzy nie mogą zostać rodzicami w naturalny sposób. Kiedyś potomstwo przynosił bocian, ewentualnie znajdowano je w kapuście, a dziś niektórym z dzieci tłumaczy się, że jak chcesz mieć dziecko, to musisz mieć jajo od kobiety i nasionko od mężczyzny, ale nasionko taty było nieżywe, więc pożyczyliśmy od dziadka. Zmienia się tradycyjne pojmowanie rodziny, są modele, które mniej lub bardziej rażą osobę przywiązaną do tradycji. Ponieważ rodzina to niekoniecznie mama, tata i dzieci; równie dobrze to może być tylko mama, taka solo-mama z wyboru, to mogą być dwie mamy, dwóch tatów, dwie mamy i tata, dwóch tatów i dwie mamy… 

Autorka pierwszorzędnie wykonała swoje zadanie. Odwiedziła kilka krajów, by przyjrzeć się z bliska medycynie reprodukcyjnej i towarzyszącym jej rozwiązaniom prawnym. Między innymi była w Dani, Holandii, Wielkiej Brytanii, Izraelu i na Ukrainie. Przeprowadziła wiele wyczerpujących rozmów z zaangażowanymi w in vitro osobami;  z lekarzami, dawcami, kobietami, które poddały się tej procedurze, z rodzinami nieklasycznymi, które skorzystały z pomocy surogatek. Wiele nowych dla mnie informacji, słów, pojęć (choćby rozdzielenie- matka ciążowa, matka biologiczna, matka intencyjna) i ogrom cierpienia osób, którzy niemal za wszelką cenę, chcą mieć dziecko. Swoją drogą cóż za niefortunny zlepek słów- jakby dziecko było rzeczą, którą można posiadać na własność.

Idzie nowe. W czasie, gdy część ludzi walczy o prawo do aborcji, nie chce zakładać rodzin a dzieci uważa za zbędny ciężar i obowiązek, inni desperacko walczą o zostanie rodzicami. To pragnienie pomaga im znieść upokorzenia, popadnięcie w długi, w chorobę. Jakby cel uświęcał środki. W Wielkiej Brytanii działa British Pregnancy Advisory Service (BPAS), organizacja charytatywna, która zajmuje się planowaniem rodziny i aborcją. W latach dziewięćdziesiątych słynęła ona również z tego, że oferowała samotnym matkom i lesbijkom inseminację nasieniem dawcy. Pieniądze uzyskane z pomocy przy inicjowaniu ciąż chcianych finansowały przerywanie ciąż niechcianych. Czy tylko ja czuję tu pewien zgrzyt? W sytuacji, gdy dziecko jest poczęte/poczynane zarówno z komórki jajowej dawczyni i plemnika dawcy, czyli kobieta, która je urodzi nie będzie jego matką biologiczną, a tylko (aż?) ciążową, nie rozumiem jej intencji. Nie potrafię pojąć tej przemożnej potrzeby noszenia w sobie dziecka i urodzenia go. Adopcja wydaje się o wiele mniej inwazyjnym i bardziej zrozumiałym rozwiązaniem. Można przecież przyjąć do swojej rodziny życie, które już istnieje. Dać miłość, dom, wiedzę. Zamiast ustawiać w kolejce po spermę i wyniszczać organizm terapiami hormonalnymi. 

Książka jest świetnie skonstruowana; rzetelna część merytoryczna przeplatana jest częścią intymną, historiami zmagań osób i rodzin, które walczą o byciem rodzicem. Momentami chwytająca za serce i gardło, momentami budząca wielkie zdziwienie. Gdy czytając część merytoryczną wyrabiam sobie zdanie na jakiś temat, autorka bombarduje mnie dramatem konkretnej osoby. Pochylam się nad jej historią, nad cierpieniem i już wcale nic nie jest białe lub czarne. Wiem tyle, że rozwiązania prawne, zakazy w kraju ojczystym niczego nie zmieniają. W takich wypadkach przychodzi z pomocą Internet i otwarte granice, kwitnie turystyka medyczna. Koszty nie są ważne. Ważne, by urodziło się dziecko. A czy dziecko jest ważne? Jeśli chodzi o prawa dzieci, to pamiętajmy, że nikt nie ma dzieci ze względu na same dzieci, to zawsze egoizm albo przypadek. To fundamentalna ludzka potrzeba. A czy dziecka nie dotknie brak biologicznego rodzica, brak połowy rodziny- dziadków, kuzynostwa? Lub w drugą stronę- jak się czuje dziecko, które wie, że gdzieś w świecie ma dwadzieścioro, trzydzieścioro przyrodniego rodzeństwa? Czy może powinno być wdzięczne, że się w ogóle urodziło i nie poruszać tematu? Jak to może wpłynąć na jego psychikę, na postrzeganie siebie? Mnóstwo pytań, na niektóre z nich odpowiedź czeka w reportażu, na inne musimy poczekać sami.

 

Karolina Domagalska wykazała się zaangażowaniem w temat, ale i wielką delikatnością, subtelnością. Nie znajdziemy tu gotowych opinii za lub przeciw, dostaniemy materiał do przerobienia w naszych głowach i sumieniach. Polecam!

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Czarne.

Post dedykowany

Miał być wpis w komentarzu, ale rozbestwiłam się i zwyczajnie za dużo napisałam. Jest za to post- dedykowany Justynie, którą nominowałam do zabawy, a która chciała poznać moje odpowiedzi na jej pytania. Kłopotliwe, dodam:) Liebster powraca!

1.Z którym z bohaterów literackich wybrałabyś/wybrałbyś się na kawę i o co chciałabyś/chciałbyś go zapytać.

Wybór na dziś- Pan Darcy.Nie pytałabym go o nic, poprosiłabym tylko by opowiadał:)

2. Gdybyś mogła/mógł spędzić miesiąc życia w innej epoce historycznej (literackiej) jaka byłaby to epoka i kogo chciałabyś/ chciałbyś tam spotkać.

Wpadłabym chętnie do onirycznego Paryża Cortazara i wypiła szklankę mate z Magą z "Gry w klasy". Poprosiłabym ją, żeby oprowadziła mnie po ich Paryżu, poduczyła trochę języka gliglińskiego. Magia!

3. Twoje ulubione miasto? Czym wyróżnia się spośród innych?

Jedno z ulubionych- Poznań. Pewnie dlatego, że studiowałam tam i  niemal w każdym jego kącie czekają na mnie wspomnienia takiego trochę poprzedniego życia. Choć muszę od razu zaznaczyć, że absolutnie nie chciałabym teraz w nim mieszkać, wiem, że wtedy czar pryśnie, sentyment odfrunie i zostanie godzina dojazdu do pracy tramwajem. To se ne wrati :) Ot, taka szara rzeczywistość :)

Zresztą, posłużę się słowami Terakowskiej: " nie ma lepszych miejsc, są tylko lepsi ludzie".
 

4. Twój ulubiony cytat z książki lub motto.

Mam pięć zeszytów z cytatami... najukochańsze to wiele fragmentów książek Milana Kundery, to pomazana długopisem "Gra w klasy" którą mogę czytać wciąż od nowa- i nigdy od deski do deski. To poezja ks. Twardowskiego, Herberta, Barańczaka i Wojaczka. Nie umiem się na coś zdecydować, więc losuję:)

ks. Boniecki "Niebezpieczny jest człowiek, który myśli, że został właścicielem prawdy" 

I jeszcze Łysiak: „Czy dzisiaj ktoś się jeszcze zamyśla? Zamyśla długo i głęboko, rozrzutnie szafując upływającymi minutami, nie przejmując się zegarem? Kto ma czas na taki starodawny luksus? Dawny świat - świat bez elektryczności, gdy kagankowe cienie wędrujące po stropach wydłużały wieczory - sprzyjał wewnętrznym podróżom, był tedy pełen zamyśleń. Był półmroczny, wolniejszy i cichszy - miał rytm łagodnego swingu. Nocami oglądało się gwiazdy Sklepienia, a nie gwiazdy ekranów, Tajemnicę, a nie telewizję".

5. Podaj trzy cechy charakteru, jakie najbardziej w sobie lubisz.

Łatwość nawiązywania kontaktów z ludźmi. Mały stopień konfliktowości. A przede wszystkim umiejętność podejścia do siebie z dystansem i szczery śmiech z siebie, gdy na to zasługuję:)

6. Co robisz, jeśli nic nie musisz, czyli jak najchętniej spędzasz swój wolny czas?

Wolny czas, czyli moment, gdy moje dziecko ma drzemkę, czyli teraz! Ano spijam kawę, czytam książkę, dłubię w blogu, przeglądam Internet ( wiem...zgubny nałóg). Oczywiście nie wszystko naraz, bo nie zdążę;p Tyle w czterech ścianach. Natomiast, gdy tylko słońce wychyli się zza chmury, po prostu muszę być na dworze:) Spacery, długie wędrówki, najlepiej po "chęchach", "chaszczach" i innych przyjemnych bezdrożach, czytanie w słońcu i grzebanie w ogródku- to lubię:)

7. Cecha, którą najbardziej cenisz w innych ludziach?

Życzliwość, otwartość na ludzi i pomysłowość.

8. Co najbardziej motywuje Cię do działania?

Tu mnie masz! Jestem słomianym zapaleńcem, zaczynam coś, przechodzę krótki okres wielkiej fascynacji i... nie wracam do tego. Oj z motywacją mam problem. Na szczęście jest przy mnie ktoś, kto mnie wspiera, czasem po główce pogłaszcze, a czasem powie coś, co da mi takiego słownego kopniaka w rzyć na zachętę. Takie " rusz się babo i nie marudź". Cenię to sobie:)

Jeśli natomiast chodzi o profesjonalne motywowanie...są dni, gdy mocno mnie poruszają zdania w stylu Briana Tracy: 

Twoje życie w twoich rękach. 

To, gdzie jestem teraz to efekt moich wcześniejszych decyzji

9. Twój największy życiowy sukces lub po prostu sukces. Jeśli to pytanie jest zbyt osobiste, napisz co w ogóle oznacza dla Ciebie to słowo.

Mam taki charakter, że pewnie gdyby Mój Osobisty Sukces położył mi się na kolanach, to pewnie i tak bym go nie zauważyła. Może jestem zbyt wymagająca, by nazwać coś sukcesem? W każdym razie na swoim koncie mam kilka rzeczy, z których jestem całkiem dumna, ale sukces to zbyt nadęte, wielkie słowo.

10. Co czytasz najczęściej? Jaki klimat powieści urzeka Cię najbardziej?

Uwielbiam reportaże! Zaraz za nimi ustawiają się w kolejce klasyka literatury- powieści, potem tak zwana nowa proza. Choć z  zapałem do niej podchodzę, często jestem potem zawiedziona, może stawiam zbyt wysoko poprzeczkę? Co jeszcze? Dzienniki, biografie, czasem kryminał. W zasadzie czytam wszystko prócz fantastyki - choć robię wyjątek dla Sapkowskiego, cudownego Dukaja i abstrakcyjnie genialnego Prachetta. Nie biorę za to do ręki sensacji, jakoś nie podchodzi mi ten dział, ani w książce, ani w filmie. Taka natura:)

11. Czym jest dla Ciebie wolność?

Słowem. Dość spranym, za często wykrzykiwanym, rozumianym tak sprzecznie, że aż szkoda gadać:)

Dla mnie to możliwość powiedzenia głośno własnego zdania, jakie by ono nie było. To możliwość wyboru, od tego z kim przebywam, pracuję, do możliwości wyboru kupowanego produktu. Bez ideologii:)

Na koniec życzenia dla Justyny. Kochana moja! Mniej stania przy desce do prasowania. O! Taki rym na wtorek:)

Liebster Blog Award

Oho, czas na mnie. Liebster Blog Award, czyli wywoływanie wilka z lasu. Mnie wywołała Ines Lavender.
Dzięki, Ines:)
A oto arcypytania:

1. Jeżeli mogłabyś być jakąś postacią historyczną, to kim byś była?
Nefretete..piękny profil i wysmukła szyja;p I do tego intrygantka:)
2. Masz do wyboru: spotkać ulubionego bohatera książkowego lub przeżyć przygodę życia. Co wybierasz?
Przygodę życia, a raczej PRZEżycia mam już za sobą, uff!, więc radośnie wybieram bohatera.
3. Zostajesz milionerem. Możesz kupić wszystko oprócz książek. Co kupujesz?
Księgarnie!
4. Dwie rzeczy, które przeszkadzają Ci w czytaniu to...?
Słońce, gdy świeci mi prosto w twarz, a ja po raz kolejny zapomniałam o okularach przeciwsłonecznych.
Brak kawy w kubku.
5. Najpierw film, potem książka, czy totalnie to olewasz i robisz, jak Ci wygodniej?
Zależy, co pierwsze wpadnie moje ręce. Nie wybrzydzam.
6. Czy jest jakaś tradycja wielkanocna, którą bardzo lubisz?
Jedzenie ciast:)
7. Kraj i jego kultura, który chciałabyś poznać?
No raczej nie wyspa Pitcairn. Wiem, kiepski żart;p
8. Książka niewydana w Polsce, a którą chciałabyś przeczytać (po polsku, odrzucamy możliwość czytania w oryginale ;P) to....?
Ależ dlaczego odrzucamy? Trza się rozwijać:)
9. Czy masz jakieś motto, powiedzonko życiowe? Jeśli tak, podziel się :)
Brak 
10. Ulubiony gatunek muzyczny i ostatnio słuchana piosenka?
Wszystko tylko nie techno :) Ostatnio...Domowe melodie:D
11. Masz zwierzaczka? :D
Całe mnóstwo kretów w ogrodzie :D

Czy naprawdę ktoś to czyta?:P Jeśli tak, dziękuję za poświęcony czas:) A do zabawy nominuję :

http://www.ksiazkizesmakiem.com
http://annamatysiak.blogspot.com
http://zaczytanamadlen.blogspot.com
http://k-recenzjeksiazek.blogspot.com
http://cichyszeleststron.blogspot.it/ 

Oto arcypytania dla Was:)

1. Co zwykle robisz w niedzielne przedpołudnia?
2. Masz jakieś ulubione hasło motywacyjne?
3. Jakiego bohatera książkowego najmniej polubiłaś/eś do tej pory?
4. Co najdziwniejszego jadłeś/aś?
5. Gdzie ostatnio zmokłeś/aś?
6. Jakie 2 ukochane przez Ciebie książki mi polecisz?
7. Najlepsze na świecie są...?
8. Najczęściej można mnie spotkać...?

Dobrej zabawy!